ترکیب کردن پترن‌ها و پارچه‌ها همش به
تعادل ربط داره. اگه درست انجامش بدی، فضات
لایه‌لایه و هدفمند به نظر میاد. اگه
اشتباه کنی، اوضاع سریع به هم می‌ریزه. تو
این ویدیو، قراره
هر چیزی که لازم داری بدونی رو با هم مرور کنیم
تا رنگ‌ها، بافت‌ها و مقیاس‌ها رو طوری ترکیب کنی
که یه فضای لایه‌لایه و متعادل و زیبا بسازی.
بزن بریم.
خب، اول از همه، رنگ. قبل از اینکه
حتی به این فکر کنی که پترن‌ها رو
همه جای فضات پخش و پلا کنی، به یه
پالت رنگ منسجم نیاز داری. این فقط
برای این نیست که خونه‌ت شیک و
هماهنگ به نظر برسه؛ برای اینه که انتخاب‌های
پترن‌هات رو محدود کنی تا زندگی
برات خیلی راحت‌تر بشه. با یه میلیون پترن
مختلفی که وجود داره، اگه با یه
پالت رنگ مشخص شروع نکنی، انگار
داری دنبال سوزن تو انبار کاه می‌گردی.
چند روزی سرگردون می‌شی. پس
اینم توصیه من: به پنج تا رنگ بچسبین.
بیشتر از اون دیگه
خیلی شلوغ پلوغ می‌شه. خب چطوری این رنگ‌ها رو انتخاب کنیم؟
خیلی راحته. با دو تا رنگی که
عاشقشون هستی شروع کن. برای من سبزهای خاکی و
شاید، ولی خب، این سلیقه منه. همه چی
به این بستگی داره که تو چی دوست داری. و فقط نگو
«من سبز دوست دارم». دقیق باش. یه سبز
جنگلی تیره است، یه لیمویی روشن، یا یه سبز
پاستلی؟ یه صفت هم بهش اضافه کن تا
توصیفش کنی. بعد سه تا رنگ دیگه پیدا کن.
ترجیحاً دو تا خنثی، چون باعث می‌شن
همه چی متعادل باشه، و یه رنگ خاص.
اون رنگ خاص فرصت توئه که جسور باشی
و با یه رنگ تأکیدی، جذابیت تو
فضات ایجاد کنی. حالا اگه با تئوری رنگ
آشنا نیستی، من یه پلی‌لیست
کامل در موردش دارم که قدم به قدم
توضیح می‌دم چطور یه پالت رنگ انتخاب کنی
و مباحث پیشرفته‌تری مثل
ته‌رنگ‌ها و رنگ‌های اصلی. همچنین عمیقاً
بررسی می‌کنم که رنگ‌ها چطور با هم کار می‌کنن
تو فصل ۲ دوره عملی طراحی خونه‌م.
بهت یاد می‌دم چطور رنگ‌هایی رو انتخاب کنی
که مکمل هم باشن و یه
ظاهر منسجم ایجاد کنن. خب برگردیم سر
پترن‌ها. بیا اینو ببین. من اینجا
سه تا پترن دارم. دقت کن چطور همه‌شون
با هم هماهنگن. به خاطر اینه که هر دو
پالت رنگ منسجمی دارن. دقیق‌تر
بگم، پترن‌های اینجا خوب با هم کار می‌کنن
چون پس‌زمینه خنثی مشابهی دارن.
و بعد پترن وسطی و آخری
هر دو سبزهای هم‌خانواده دارن. حتی
با اینکه یکی یه کم تیره‌تره و اون یکی
روشن‌تر، باز هم از یه فام رنگ هستن.
پس اینجا تکرار رو داریم. بعد،
پترن اولی و آخری هر دو صورتی،
نارنجی و قرمز دارن که همه‌شون
توی گل وسطی هم هستن. پس
با اینکه پترن‌ها متفاوتن،
به خاطر رنگ‌ها به هم
مرتبط به نظر می‌رسن. من یه گالری از تصاویر
از طراحان برجسته که استاد
ترکیب کردن پترن‌ها هستن جمع‌آوری کردم که می‌تونی
از اینجا یا لینک پایین به صورت رایگان بهش دسترسی داشته باشی. ببین
پترن‌ها تو فضاهای واقعی چطور با هم کار می‌کنن
و از این به عنوان الهام برای لایه‌بندی
پترن‌ها تو خونه خودت استفاده کن.
خب، حالا بیا در مورد بافت صحبت کنیم. می‌دونم
این ویدیو در مورد پترن‌هاست ولی
بهم اعتماد کن، بافت به همون اندازه یا حتی بیشتر
اهمیت داره. فقط بحث حس
پارچه پترن‌دار نیست؛ بحث اینم هست
که اون بافت‌ها چطور به نظر می‌رسن. پترن‌ها
در واقع یه جور بافت بصری هستن. دوست دارم
یه نگاهی به دور و بر خونه‌ت بندازی. چه
بافت‌هایی از قبل داری؟ شاید
یه گچ‌بری پرکار داشته باشی
یا کاشی‌هایی با طرح جناغی. اینا
همین الان دارن به فضات بافت می‌دن.
حالا به پترن‌هایی که با این
عناصر همراه هستن فکر کن. مثلاً اگه
دیوارهای چوبی افقی یا تیرک‌های چوبی روستیک
روی سقف داری، همین الان یه پترن
راه‌راه توکار داری. اینا بافت‌های
پایه‌ای هستن که حال و هوای بقیه
فضات رو تعیین می‌کنن و روی
پترن‌هایی که انتخاب می‌کنی تأثیر می‌ذارن، مگه اینکه
قصد داشته باشی تغییرشون بدی. اگه چیزی
هست که خیلی دوستش داری، می‌تونی
یا برجسته‌ش کنی یا با یه پترن
مکمل یا متضاد باهاش بازی کنی.
این چیزیه که خیلی‌ها بهش فکر
نمی‌کنن و فضاتون رو یه سطح بالاتر می‌بره.
آموزشگاه فنی و حرفه‌ای انعکاس ENEKAS.ACADEMY
بافت رو مثل لایه پایه یه کیک در نظر بگیر.
پترن‌ها روکش کیک هستن. چیزیه
که مردم اول متوجهش می‌شن، ولی بافت
ساختار و تعادلی رو فراهم می‌کنه که
باعث می‌شه کل کار درست از آب دربیاد. بافت‌هایی
که انتخاب می‌کنی، پترن‌هات رو دیکته نمی‌کنن،
ولی یه سری ظرافت‌های خاص می‌تونن پویاترش کنن
در حالی که هنوز با سلیقه شخصی
تو همخونی دارن. مثلاً کنف، چوب ناتمام
و کاغذ دیواری حصیری حس
راحت‌تر و خاکی‌تری دارن، در حالی که مرمر، شیشه بافت‌دار
و ابریشم خیلی شیک‌تر به نظر می‌رسن.
فکر کن چطور می‌تونی از متریال‌های مختلف
استفاده کنی و همیشه بافت‌هات رو با هم ترکیب کن.
مات با براق، زبر با نرم، سخت
با لطیف. اینجوری همه چی تازه و
پویا می‌مونه. حالا اگه می‌خوای بیشتر
در مورد بافت یاد بگیری، یه ویدیوی کامل
در اون مورد هم دارم. لینکش تو قسمت توضیحات
پایین هست. بعداً می‌تونی ازم تشکر کنی.
خیلی خب، بریم سراغ یکی از مهم‌ترین
بخش‌های ترکیب پترن‌ها: مقیاس
و تناسب. شاید اسمش قلمبه سلمبه باشه ولی باور کن
از پسش برمیای. من از کلمه مقیاس
برای توصیف اندازه فیزیکی
پترن‌ت استفاده می‌کنم، در حالی که تناسب
برای اینه که بگم چقدر از اون پترن
تو فضا استفاده می‌کنی. باید هر دو رو
درست انجام بدی. اول به این فکر کن که
هر پترن چه نقش کلی‌ای تو فضات داره.
از پترن‌های بزرگ‌تر برای برجسته کردن
جاهایی که می‌خوای بهشون توجه جلب کنی استفاده کن، مثل
یه کاغذ دیواری جسورانه یا یه صندلی تک
خاص. از طرف دیگه، پترن‌های کوچیک‌تر
برای جاهایی که می‌خوای تو پس‌زمینه
محو بشن یا حتی پنهانشون کنی
عالی‌ان. هدف اینجا اینه که چشم رو هدایت کنی
و به طور نامحسوس کاربری هر فضا رو
تعریف کنی. مثلاً، پترن‌های جسورانه روی یه
صندلی تک ممکنه آدما رو به نشستن روی اون
دعوت کنه. پس سعی کن به راه‌های هوشمندانه‌ای
فکر کنی که بتونی از پترن‌ها برای تعریف کاربری
بخش‌های مختلف اتاقت استفاده کنی. یادت باشه
که مقیاس یه پترن می‌تونه
بسته به اندازه اتاق یا وسیله‌ای
که روشه، متفاوت حس بشه. چیزی که ممکنه
روی یه مبل بزرگ یه پترن با مقیاس متوسط
به نظر بیاد، ممکنه تو یه اتاق کوچیک‌تر
خیلی تو ذوق بزنه. فضاهای بزرگ‌تر معمولاً
پترن‌های بزرگ‌تر رو بهتر تحمل می‌کنن، ولی حتی
اونا هم به تعادل نیاز دارن. مثل این اتاق.
پترن بزرگ روی دیوارها خوب جواب داده چون
یه اتاق نشیمن نسبتاً بزرگه. تو یه
اتاق کوچیک‌تر، شاید لازم باشه طرح‌هات رو
کوچیک‌تر کنی یا کمتر ازشون استفاده کنی
تا فضا دلگیر نشه. برای یه
ظاهر متعادل، به قانون سه تایی
پایبند باش: پترن‌های کوچیک، متوسط و بزرگ.
با حدود ۳ تا ۵ پترن در مجموع شروع کن.
یه پترن با مقیاس بزرگ رو به عنوان
عنصر اصلی‌ت انتخاب کن تا حال و هوای
اتاق رو تعیین کنه. بقیه پترن‌ها می‌تونن
با مقیاس متوسط یا کوچیک برای حمایت از اون
پترن اصلی باشن. با این حال، قوانین طراحی برای
شکسته شدن هستن. بعضی وقتا یه پترن تأکیدی
کوچیک‌تر با شخصیت زیاد
می‌تونه کانون توجه بشه، در حالی که یه طرح
بزرگ‌تر ممکنه نقش کم‌رنگ‌تری داشته باشه. من دوست دارم
به پترن‌ها مثل یه مهمونی شام ایده‌آل نگاه کنم.
به چند تا مهمون احتیاج داری که بتونن
بحث رو دست بگیرن؛ اینا همون
پترن‌های جسورانه هستن. بعضیا که جاهای خالی رو پر می‌کنن،
پترن‌های متوسط، و یه ناظر ساکت،
که پترن‌های کوچیک هستن. اگه تعداد آدمای پرحرف
زیاد باشه، هرج و مرج می‌شه. اگه تعداد آدمای ساکت زیاد باشه،
خسته‌کننده می‌شه. ترکیب پترن‌ها یعنی
به هر مهمون اجازه بدی بدرخشه در حالی که مطمئن می‌شی
همه‌شون به یه فضای هماهنگ
کمک می‌کنن. و در آخر، تو استفاده از پترن‌ها
زیاده‌روی نکن. فضات
نیاز به نفس کشیدن داره. نمی‌خوای
تو پترن غرق بشه. سعی کن
حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد فضات با
عناصر پترن‌دار پوشیده بشه و بقیه‌ش رو
ساده یا با بافت ظریف نگه دار تا
تعادل ایجاد بشه. همچنین یادت باشه که
همینطور که فضات به مرور زمان
تکمیل می‌شه، پترن اضافه می‌کنی. پس اگه الان
به این درصد نرسیدی، مشکلی نیست،
چون احتمالاً دکور بیشتری در
آینده اضافه می‌کنی.
برنامه پترن؟ اون دیگه چیه؟ خب،
درست مثل پالت رنگت، به یه
برنامه پترن هم نیاز داری که شامل انواع
مختلفی از سبک‌های پترن باشه. پس الان
سه سایز پترن داری. حالا بیا در مورد
ترکیب سبک‌ها صحبت کنیم. شاید فکر کنی، خب،
من می‌تونم یه طرح گل‌دار و یه طرح هندسی
رو کنار هم بذارم و تمام. نه، اینجوری نیست. اونا باید
حال و هوای مشابهی داشته باشن تا با هم جور دربیان.
به زبان هنری‌شون فکر کن. نقاشی
دستیه؟ دیجیتاله؟ واقع‌گرایانه است یا
انتزاعی؟ یه پترن عجیب و غریب ممکنه با
یه کاغذ دیواری ویلیام موریس
جور در نیاد. سبک‌های هنری‌شون خیلی
متفاوته. با این حال، باید پترن‌های
مختلف رو ترکیب کنی چون فقط اون موقع می‌تونی
ترکیب‌های جالب ایجاد کنی.
مثلاً، اگه یه پترن چهارخونه یا خطی
برای دیوار انتخاب کنی، بهتره که
از پارچه‌های خطی دوری کنی یا کمتر
استفاده کنی و به جاش پترن‌ها
و بافت‌های ارگانیک اضافه کنی. برعکس،
اگه از پترن روی دیوار استفاده می‌کنی،
راستی، این یکی از جاهاییه که
راحت‌تر می‌شه با طرح‌های جسورانه یا
مقیاس بزرگ پیش رفت، اون وقت بقیه
متریال‌های فضا می‌تونن به عنوان
یه مکمل ظریف برای اون کاغذ دیواری جسورانه عمل کنن.
و اینم یه راه تقلب: همیشه چند تا
پترن هماهنگ و ساده تو آستینت
داشته باش. منظورم راه‌راه، خال‌خال، طرح‌های
ریز، و چیزی که من بهش می‌گم
طرح‌های مکمل هست. اینا پترن
اصلی تو رو تکمیل می‌کنن. مثلاً راه‌راه،
کلاسیکه و این مزیت رو هم داره که
به اتاق عرض یا ارتفاع می‌ده، بسته به اینکه
چطور ازش استفاده کنی. بعد در مورد
خال‌خال، فقط منظورم خال‌های کلاسیک
پولکا دات نیست. خال‌ها می‌تونن بازیگوش،
انتزاعی، پلنگی، حتی هنر دیدمانی باشن.
خلاق باش. طرح‌های ریز هم هستن
که مقیاس کوچیکی دارن ولی می‌تونن
هر چیزی باشن از گل‌های ریز تا شکل‌های انتزاعی.
و بعد هم طرح‌های بی‌طرح هستن.
اینا ظریفن ولی همچنان پوشش
طرح کاملی دارن. پس از دور
تقریباً ساده به نظر می‌رسن ولی حس
بافت‌دار بودن می‌دن. برای ترکیب کردن عالی‌ان.
این طرح‌های پایه می‌تونن و باید به
رنگ‌ها یا تم هر قطعه
خاص‌تری که استفاده می‌کنی، ربط داشته باشن. اگه
تو زمینه پترن تازه‌کاری،
طرح‌های مکمل جالب مثل این، جای خوبی
برای شروع هستن. حالا اگه نگران اینی که
پترن‌هات با هم نخونن، کوچیک شروع کن. سعی کن
چند تا کوسن پترن‌دار یا یه فرش
پترن‌دار اضافه کنی تا ببینی چقدر باهاش
راحتی. اینجوری می‌تونی بدون اینکه
تعهد به تغییرات بزرگ بدی، امتحان کنی. هر چی
اعتماد به نفست بیشتر بشه، می‌تونی پترن‌های بیشتری
اضافه کنی و فضای پویاتری بسازی.
یادت باشه، اشکالی نداره که کارها رو
آروم انجام بدی. هر فضایی به مرور
زمان تغییر می‌کنه. و فقط یه کم برگردیم به
بافت، یه متریال بافت‌دار تک‌رنگ
هم می‌تونه یه پترن محسوب بشه.
پس یادت باشه چیزی که روکش
بوکله داره یا چیزی که از سنگ تراورتن
ساخته شده، به همون اندازه پترن محسوب می‌شه که
چیزی که یه طرح چاپ شده
روش داره. در نهایت، اگه هنوز برات سخته
پترن‌هایی رو انتخاب کنی که با هم جور دربیان،
به کالکشن پارچه یا کاغذ دیواری‌ای
نگاه کن که پترن مورد علاقه‌ت
توش پیدا می‌شه. پترن‌های
توی یه کالکشن معمولاً طوری
طراحی شدن که مکمل هم باشن، پس
تقریباً حتماً با هم خوب از آب در میان.
حالا قبل از اینکه عجله کنی و بری همه چی بخری،
اینم یه ترفند کوچیک:
نمونه، سمپل و دکوراسیون آهسته.
جدی می‌گم، وقت بذار. چند تا نمونه
پارچه و سمپل بگیر و ببین تو فضات
چطور به نظر می‌رسن، نه فقط از نزدیک، بلکه
از دور. تعجب می‌کنی که پترن‌ها
تو فضای واقعی چقدر متفاوت حس می‌شن.
و یادت باشه، اشکالی نداره اگه همه چی
فوراً با هم جور نشه. دکوراسیون یه
سفره. آروم پیش برو، چیزایی که واقعاً
دوست داری رو جمع کن و ببین چطور فضات
به مرور زمان تغییر می‌کنه.
تو استفاده از پترن‌ها زیاده‌روی نکن.
گاهی وقتا کمتر، بیشتره. پترن روی
پترن می‌تونه خیلی شیک باشه ولی اگه
خیلی زیاد لایه‌بندی کنی، اوضاع به هم می‌ریزه.
مثلاً اگه برای تاج تختت یه طرح
جسورانه انتخاب کردی، شاید بهتر باشه کوسن‌ها رو
ساده نگه داری، یا برعکس. به پارچه‌ها
فرصت نفس کشیدن بده. اول پارچه‌ت رو
انتخاب کن، بعد رنگ دیوار رو. خیلی‌ها سعی می‌کنن
پارچه‌شون رو با رنگ فعلی دیوار ست کنن ولی
بهم اعتماد کن، پیدا کردن یه رنگ دیوار
که با پارچه‌ت جور دربیاد خیلی
راحت‌تر از برعکسه. در آخر،
یادت باشه اون ظاهر لایه‌لایه و کاملاً چیدمان شده،
یه شبه اتفاق نمی‌افته. سال‌ها
جمع‌آوری دقیق زمان می‌بره. پس
وقت بذار، از پروسه لذت ببر و
خوش بگذرون. سه تا کتاب هم هست
که دوست دارم اینجا معرفی کنم. اولی
"زندگی با پترن" از ربکا اتوود.
این برای اصول اولیه شروع استفاده
از رنگ و طرح تو خونه عالیه.
بعدی این دو تا کتابه، یکی از بیا
هیومن و اون یکی از هایدی کر.
هر دو طراحان خیلی خوبی هستن و من
نحوه استفاده‌شون از پترن و بافت تو
کارهاشون رو دوست دارم. البته خیلی‌های
دیگه هم هستن، به خاطر همین
من یه گالری از تصاویر جمع‌آوری کردم تا بتونی
ازشون به عنوان الهام استفاده کنی و ببینی چطور
پترن‌ها تو فضاهای واقعی با هم کار می‌کنن.
ترکیب کردن پترن‌ها و پارچه‌ها قطعاً
نیاز به تمرین داره ولی با این نکات،
خیلی زود مثل حرفه‌ای‌ها لایه‌بندی‌شون می‌کنی.
اگه از این ویدیو خوشت اومد، این ویدیو رو ببین
که توش عمیقاً در مورد استفاده از
بافت صحبت می‌کنم و این ویدیو که توش
نگاهی عمیق به خونه‌های زیبا میندازم. ممنون از
تماشاتون و تو ویدیوی بعدی می‌بینمتون.
آموزشگاه فنی و حرفه‌ای انعکاس ENEKAS.ACADEMY